Küçük Bir Bilinçli Farkındalık (Mindfulness) Egzersizi Olarak Kısa Nefes Meditasyonu

Bilinçli farkındalık (mindfulness) egzersizleri bazen uzun ve zaman çalıcı görünebilir. Her zaman böyle olmak zorunda değil. Zaman zaman bu egzersizleri kısaltabilirsiniz. Kısaltmanın yanı sıra kısa tasarlanmış egzersizleri de yapabilirsiniz. Nefes egzersizleri genelde bu sınıfa girmektedir. Bu egzersizler genelde kısa ve sadece nefes odaklıdır. Aşağıda buna örnek kısa bir bilinçli farkındalık (minfulness) egzersizi bulabilirsiniz. Bu egzersizi yapmak için oturmak da zorunda değilsiniz.

Sandalyede rahat ama dik bir şekilde oturun. Mümkünse sırtınızı sandalyeye dayamayın, kendiniz sırtınızı dik tutun. Gözlerinizi kapatın. Oturmamanız da bir seçenektir. Oturamayacak veya oturmayı tercih etmeyecek durumda iseniz, örneğin, sırada bekliyor, durakta duruyorsanız, bu egzersizi ayakta da yapabilirsiniz.

Nefesinize odaklanın. Nefesinizin vücudunuzun neresinde toplandığını gözlemleyin. Karnınızda mı? Göğüs bölgenizde mi? Nefes alış ve verişlerinizi takip edin. Burnunuzdan girmesini ve hareket edişinizi gözlemleyin. Normal ve tipik nefesinize devam edin. Kendinizi zorlamayın.

Zihniniz düşüncelere daldığında, zihniniz dağıldığında, ne düşündüğünüzü fark edin. Ardından da dikkatinizi tekrar nefesinize yönlendirin. Nefesinizi takip etmeye devam edin.

Birkaç dakika sonra, gözlerinizi yavaşça açın ve sonraki eyleminizin bilinçli farkında (mindful) olun.

Daha uzun, oturarak yapılan bir uygulamayı tanımak isterseniz, farkındalıkla oturma egzersizini inceleyebilirsiniz.

Diğer bilinçli farkındalık egzersizleri için farkındalık ve psikolojik esneklik yazılarını inceleyebilir veya blogdaki diğer konulara göz atabilirsiniz.

Farkındalığın gündelik yaşamla ilişkisini psikolojik esneklik danışmanlığının kapsamı üzerinden de inceleyebilirsiniz.

Kendinize İyi Bakın.

Bilgilendirme notu: Bu yazı, psikolojik danışma ve eğitim çerçevesinde farkındalık kazandırmak ve gündelik yaşam becerilerine ilişkin genel bilgi sunmak amacıyla hazırlanmıştır. Kişiye özel değerlendirme, tanı veya tedavi yerine geçmez; belirli bir sonuç vadetmez. Her bireyin yaşantısı kendine özgüdür. Sağlık alanında değerlendirme gerektiren durumlarda yetkili sağlık kuruluşlarına başvurulması uygundur.