top of page
  • Fuat Can Çalışkan

Klasik Koşullamanın Süreçleri Ve Temel Kavramları

Klasik koşullanma, psikolojinin önemli bir konseptidir ve öğrenme süreçlerinin temelini oluşturur. Bu süreçte, bireyler çevreleri ile etkileşimde bulunarak çeşitli tepkileri öğrenirler. Klasik koşullanmanın süreçlerini ve temel kavramlarını anlamak, insan davranışlarının temelini ve psikolojideki öğrenme teorisini kavramamıza yardımcı olur. Edinme süreci, sönme süreci, kendiliğinden geri gelme, genelleme ve ayırt etme kavramlarını bu yazıda ele alacağım.


Siyah bir köpek ve ona sarılan bir kadın.

Edinme Süreci: Klasik koşullamada, ilk aşama edinme (acquisition) aşamasıdır. Bu aşamada, bir nötr uyaranın (NS) bir koşulsuz uyarıcıyla (US) ilişkilendirilmesi ve bu NS'nin koşulsuz yanıtı (UR) başlatmaya başlaması gerekmektedir. Edinme en kolay şekilde, NS'nin ideal olarak US'tan (koşulsuz uyarıcı) hemen önce sunulmasıyla gerçekleşir. Bu bulgu, klasik koşullamanın biyolojik olarak uyumlu olduğu görüşünü destekler. İkinci derece koşullanma (higher-order conditioning) yoluyla yeni bir NS, yeni bir koşulsuz yanıta dönüşebilir.


Sönme (Extinction) Süreci: Söndürme, koşullanmış tepkilerin zayıflaması veya ortadan kalkması anlamına gelir. Bu süreç, koşulsuz uyarıcı (US) olmadan koşulsuz uyarıcı (CS) tarafından tekrarlanarak meydana gelir. Bir öğrencinin her gün aynı saatte zil çalması (CS) ancak öğrencilere tatil olacağının bildirilmemesi (US olmaması) durumunda, öğrenciler zamanla zilin sesine karşı tepkisini kaybedebilirler.


Kendiliğinden Geri Gelme (Spontaneous Recovery): Kendiliğinden geri gelme, daha önce söndürülmüş bir yanıtın, bir dinlenme süresinin ardından yeniden ortaya çıkmasıdır. Bu, klasik koşullamanın kalıcı olduğunu ve belirli koşullar altında geri dönebileceğini gösterir. Örneğin, bir kişi sigarayı bıraktıktan sonra uzun bir süre geçirdikten sonra stresli bir durumla karşılaştığında sigara içme isteği aniden geri gelebilir.


Genelleme (Generalization) ve Ayırt Etme (Discrimination) Genelleme, bir koşullanmış tepkinin, benzer uyaranlara karşı genişlemesi eğilimini ifade eder. Örneğin, bir köpek klasik olarak bir zil çaldığında (CS) yiyecek beklentisi ile tükürmeye başladıysa, benzer sesler (örneğin, zilin benzer bir tonu) de aynı tepkiyi tetikleyebilir. Ayırt etme ise, bir kişinin benzer uyaranlar arasındaki farkı anlama yeteneğini ifade eder. Örneğin, bir köpek yalnızca belirli bir zil sesine tepki veriyorsa, diğer benzer seslere tepki vermemesi ayırma yeteneğini gösterir.


Klasik koşullanma süreçleri, öğrenme teorilerinin temelini oluşturur ve çeşitli davranışları açıklamamıza yardımcı olur. Bu süreçleri anlayarak, bireylerin nasıl koşullanmış tepkiler geliştirdiklerini ve çevreleri ile nasıl etkileşimde bulunduklarını daha iyi kavrayabiliriz.

2 görüntüleme0 yorum
bottom of page